Σημαντικές φυσικές περιοχές

Οι περιοχές της Αιγιάλειας οι ενταγμένες στο δίκτυο Natura.

Οι προστατευόμενες και ξεχωριστές φυσικές περιοχές της Αιγιάλειας

του δικτύου Natura και όχι μόνο...

Το πλούσιο φυσικό περιβάλλον της Αιγιάλειας αποδεικνύεται από το γεγονός ότι πέντε περιοχές του ευρωπαϊκού Δικτύου Natura-2000 βρίσκονται εντός των ορίων του Δήμου. Τέσσερεις από αυτές είναι επιπλέον χαρακτηρισμένες ως Ζώνες Ειδικής Προστασίας για τα άγρια πουλιά και δύο, ο Βουραϊός και ο Χελμός, αποτελούν μέρος ενός από τα 17 Εθνικά Πάρκα της Ελλάδας (το υπόλοιπο τμήμα του Εθνικού Πάρκου συνεχίζεται στον γειτονικό Δήμο Καλαβρύτων).

Αρχίζοντας από Ανατολικά, εντός των ορίων του Δήμου υπάρχει μεγάλο μέρος του Εθνικού Πάρκου Χελμού – Βουραϊκού. Μέσα στα όρια της Αιγιάλειας, το Εθνικό Πάρκο περιλαμβάνει δύο περιοχές του Δικτύου Natura-2000: Η πρώτη είναι ο Χελμός και Ύδατα Στυγός μαζί με το δάσος της Ζαρούχλας στην περιοχή της Νωνάκριδας. Εδώ βρίσκουμε τη μυθική κοιλάδα της Στύγας με το μοναδικό τοπίο και την ενδημική χλωρίδα, τα ελατοδάση του Χελμού, το δάσος της Ζαρούχλας με έλατα και Μαυρόπευκα και τη λίμνη Τσιβλού – ένα μωσαϊκό τοπίων μεγάλης οικολογικής αξίας και φυσικής ομορφιάς. Η λίμνη του Τσιβλού αποτελεί ιδιαίτερη περίπτωση καθώς δημιουργήθηκε την άνοιξη του 1913 όταν μια κατολίσθηση της απέναντι πλαγιάς έφραξε τον ποταμό Κράθη. Την επόμενη χρονιά ο ποταμός έσπασε το «φράγμα» και συνέχισε προς τη θάλασσα, αλλά ένας μικρός παραπόταμος κοντά στον οικισμό του Τσιβλού έμεινε φραγμένος και η λίμνη έγινε μόνιμη. Σήμερα αποτελεί ένα τοπίο που θυμίζει περισσότερο ορεινή κεντρική Ευρώπη παρά Μεσόγειο.

aigialeia-tsivlou-ekdromi

Συνεχίζοντας προς Δυτικά συναντάμε το φαράγγι του Βουραϊκού ποταμού, με την πασίγνωστη διαδρομή ανάμεσα σε επιβλητικά απότομα βράχια που αποτελούν ενδιαίτημα απειλούμενων ειδών. Στα κατώτερα τμήματα του φαραγγιού έχουμε κροκκαλοπαγή βράχια παρόμοια με εκείνα των «Μετεώρων» του Κερυνίτη– χώρος σημαντικός  για φώλιασμα αρπακτικών πουλιών, ενώ πιο ψηλά επικρατούν ασβεστόλιθοι με σπηλιές.

Η Τρίτη περιοχή του Δικτύου Natura-2000 της Αιγιάλειας βρίσκεται πιο Δυτικά με τους ορεινούς όγκους του Κλωκού – του βουνού που δεσπόζει πάνω από το Αίγιο – και του Μπαρμπά με την κοιλάδα του ποταμού Σελινούντα ανάμεσά τους. Πρόκειται για την πιο φυσική, «άγρια» και απρόσιτη γωνιά της ΑΙγιάλειας. Τα δέκα χιλιόμετρα του φαραγγιού του Σελινούντα αποτελούν μια από τις πιο απρόσιτες και παρθένες περιοχές της Πελοποννήσου. Εκτός από  ιδανική για river trcking το καλοκαίρι και καγιάκ  την άνοιξη, αποτελεί και  ένα ασφαλές καταφύγιο για την άγρια ζωή, όπως αρπακτικά πουλιά στα βράχια, δρυοκολάπτες στο δάσος και Βίδρες στο ποτάμι.

Στο Δυτικό όριο του Δήμου βρίσκεται ο ορεινός όγκος του Παναχαϊκού, η τέταρτη περιοχή του Δικτύου. Στο τμήμα που περιλαμβάνεται στην Αιγιάλεια βρίσκεται το Ανατολικό μέρος του βουνού με εκτεταμένα ορεινά βοσκοτόπια. Λίγο πιο χαμηλά από τη γυμνή ορεινή ζώνη βρίσκεται το βορειότερο ελατοδάσος της Πελοποννήσου, που ξεκινά από την Παρασκευή και την περιοχή Λόπεσι, συνεχίζει προς την Κρήνη (Αράχωβα) και φτάνει μέχρι το Άνω Σαλμενίκο. Το δάσος αυτό παίζει ζωτικό ρόλο για την οικολογική ισορροπία και το κλίμα της Δυτικής  Αιγιάλειας και η προστασία του αποτελεί μεγάλη προτεραιότητα για το Δήμο, ώστε να μην ακολουθήσει την τύχη του ελατοδάσους του Κλωκού, που χάθηκε στη μεγάλη πυρκαγιά του 2007.

aigialeia aliki natura

Η Πέμπτη περιοχή είναι εντελώς διαφορετική από τις υπόλοιπες διότι δεν είναι ορεινή αλλά βρίσκεται στην παραλιακή ζώνη και, μάλιστα, όχι σε κάποια «κρυφή» και ήσυχη γωνιά αλλά στο πιο πολυσύχναστο μέρος, δίπλα στην πόλη του Αιγίου. Η λιμνοθάλασσα της Αλυκής Αιγίου είναι ένας μικρός παραλιακός υγρότοπος, δίπλα στη δημοφιλή πλαζ,  στον οποίο έχουν καταγραφεί περισσότερα από 250 είδη πουλιών, ένας αριθμός εκπληκτικός για ένα τόσο μικρό υγρότοπο.

Duration
Review score
Type